این روزها یاهو رو که باز میکنی یا نه بهتر بگم باز میشه خودش، کارداشیان ها همچنان در حال استریپ داون هستند.. یکی را در بالیوود کشته اند..و اینجا هم تلویزیون را که باز میکنی سریال مسیرانحرافی مارو به طنز تاسف باری آلود و فلنگ را بست و پولها رفت توی حساب های بانکی فرزاد حسنی و بهنوش بختیاری و جناب پورسرخ و اینا...و ما هم که طبق معمول هویج.. خداروشکر که ما که ندیدیم و توی خانواده ی چهارنفری ما دخترک تنها بیننده ی ان بود و با دیدن ناز و غمزه ی بازیگران مطررررررررح !!چقدر صادقانه و خالص کیشمیشی میخندید و آخرش گفت : من که نفهمیدم چی شد!!!

صدای علی اصحابی دور برداشته توی فضای سالن خانه ی ما: چی شد اون خاطره هااااااااااکجاست اون حال و هوااااااااااااااااااااا...چقده دل نگرووووووووووووووووووووووووونم ...واسه ی خاطره هامون.....( یه همچین چیزایی...) و من دلم پر میشود.. چشمانم هم ...بچه ها که باشند نمیتوانی که این دل و دیده ی پر را خالی کنی.. ناچار میریزی توی خودت و میذاری شون برای یه روز دیگه توی خلوتت ..یه شنبه روزی که بنشینی و با خیال راحت به موجی از ابتذال که تویش غرق هستی و حالیت هم نیست فکر کنی و نگرانی هایت در حد رتبه اوردن های آوا و مهران و شیما  و ایرادهای رقص های انهایی باشد که خردادیان در مسند یک فوق تخصص! (که استیون هاوکینگ بی فرم و بی استخوان ...باید بیاید روی دستش آب بریزد،) خیلی جدی و بی شوخی بگوید : ریتم رو نمیشناسی خانومی ..بدنت خشکه ..کمر رو باید روی فرم اهنگ تکون بدی ..باید بیشتر تمرین کنی  برو عزیزم .....

وای نه......