میخواهی توی دنیای مجازی بمانی یا باید خودت نباشی تا صدمه ی کمتری ببینی یا خودت باشی و صدمه ی بیشتری ببینی.حالا اگر خودت را انتخاب کرده ای باید محکم و پرتوان باشی و با هر چیزی جا نخوری و جا نزنی..باید مراقب باشی محتوای برخی کامنت ها نرود روی اعصابت و هی دائم خودت را مواخذه نکنی .

میخواهی توی وبلاگت بمانی و بنویسی باید اختیار قلمت و انتخاب عکس ها دست خودت باشد. من فکر میکنم یکی از مهم ترین بایدهادر عالم وبنویسی احترام به مخاطب است و من تا جایی که امکان داشته این باید را رعایت کرده ام.اما وقتی مخاطب پا از مرز خود بیرون میگذاردو از نیش همیشه  بازت!! سواستفاده میکند اینجاست که دیگر علاوه بر حفظ احترام به او باید حرمت خودت را هم نگهداری حتی اگر به بهای از دست دادن خواننده ات باشد ..من آدم حساس و زودرنجی نیستم یا حداقل در محیط وبلاگم نیستم و سادگی در بیان احساسم و بیان روزمره گی هایم حرف اول را میزند سادگی که گاه با سوتی دادن ها منظورنداشتن ها و حتی افشاگری های شخصی توام است ولی این دلیل نمیشود که حتمن حتمن پاسخگو هم باشم.انکه برایش سوال ( منظور من برخی سوالات خاص است) ایجاد میشود از خیر خواندن مطالب من بگذرد .من با قریب به ۹۵درصد مخاطبینم کنار امده ام و بازهم خواهم امد چون دوستشان دارم اما این کنار امدن ها تا جایی ادامه دارد که کارد نرسد به استخوان قلمم و احساسم و حریمم و حرمتم و...  اینجاست که شاید کمی بهم بربخورد و تصمیم بگیرم به هر رویی آستر ندهم...

در دنیای نت اصلن نباید انتظار امنیت داشته باشی ..هر جا که باشی همیشه پیدایت میکنند و همیشه کلیدهایی هست که ساخته میشود و  تکثیر میشود و در خانه ات را بی پروا باز میکنند اما اینها برای من مهم نیست ...مهم نیست که این چهارمین وبلاگ من است مهم نیست که اینقدر تغییر دکور میدهم یا مثلن عکس های سفرم را میگذارم یا ....اینها همه کاملن شخصی ست و آزاردهنده هم نیست برای کسی و اگر کسی مشکل دارد مشکل خودش است نه من...وقتی شما از فضا یا محیط یا هوای جایی خوشتان می اید و دوست دارید تصویری از ان را که برای شما جالب بوده  در خانه تان نصب کنید این حق بدیهی شماست .خانه تان است (حالا حتی اگر مجازی هم باشد) و اختیارش را دارید ...

بگذریم حرف زیاد دارم ولی خسته شدم . من نه انتظار تعریف و تمجید های غلوامیز دارم نه انتظار توهین های حسدورزانه .مینویسم برای دل خودم و شاید هم برای دل شما و حوصله ی توضیح و تبصره و نگه داشتن مخاطب به هر طریق ممکن!! را ندارم..هر کس با من راحت است ادامه میدهیم و هرکس می اید اینجا که دنبال چیزهای عجیب و غریب و نامرئی در لابه لای نوشته های من بگردد خودش را آزار میدهد ..برخی محیط اینجا را با چهاردیواری خانه های خودشان اشتباه میگیرند و دسیپلین حریم خودشان را برای حریم خانه ی من هم قابل اجرا میدانند ولی با همه ی احترامی که برایشان قائلم باید عرض کنم که : فلک در قصد آزارم چرایی.........گلم گر نیستی خارم چرایی

پ.ن: نمیدانم چرا فقط این شعر یادم امد....