وقتی از من میپرسن چه سبک موسیقی دوست داری و گوش میکنی واقعن میمونم چه جوابی بدم یعنی من  درهم( ولی نه کیلویی !) موزیک گوش میدم و نمیتونم بگم کدوم نوع و سبک و کدوم صدا و کدوم خواننده رو دوست دارم و همون رو فقط گوش میدم و امکان نداره چیز دیگه ای یا کس دیگه ای رو گوش بدم و اینا...نه اینجوری نیست ..یه روز از یه ترانه ی خواجه امیری خوشم میاد از سه تای دیگه ش نه.. یه روز از دویست تا ترانه ی گوگوش فقط اینو خوشم میاد که میگه: هیچکی مثل تو نبود .....یه روز هم حالم از یه ترانه ی حمیرا و مهستی بهم میخوره و یه روز دیگه ده بار ترانه ی فرشته ی سیاوش قمیشی رو گوش میدم... اصلن اکثر چیزا برای من میکسش خوبه مثل دکوراسیون خونه که هم سنتی توش هست هم مدرن هم کلاسیک هم ویکتوریایی هم من دراوردی هم پیشنهادی هم اجباری ...یا لباس هام، همه جوره میپوشم اما با شرط اینکه توی ذوق نزنه به چشم نیام ولی شیک باشه مد هم اگه بهم بخوره دوست دارم وگرنه عمرن...حالا نمیدونم چرا اینارو نوشتم میخواستم بی ربط بگم که : یکی از بهترین سوغاتی های مالزی برای من بسته بندی های متنوع کافی میکس هاش هست که نیمی از بار منو تشکیل داده بود و هنوز هم دارمشون .این یکی که عکسشو میذارم رو حتمن اگه پیدا کردین بخرین .. این حق شماست که طعم دلچسب و اصیل یک قهوه ی مخلوط رو بچشید..

نان یانگ نام کمپانی تولید کننده ی این کافیمیکس هست ..

پ.ن: آذر یادم اورد که بگم دوست داشتن طعم اینجور نوشیدنی ها بستگی به ذائقه داره و میتونه سلیقه ای باشه ..