از روابط دوستانه که با کل کل های بامزه و به زبانهای مختلف انگلیش فارسی ترکی عربی و من دراوردی بین شان هست من کیفور میشوم و شاکرم که حواسشان بهم دیگر هست و رابطه شان عمیق و خدشه ناپذیر ست و اگر روزی من دربین شان نباشم هیچیک احساس تنهایی نمیکند ...از دعواهیشان بیمناک نمیشوم چون لحظه ای و گذراست بی انکه کینه ای در ان باشد

با فاصله ی سنی تقریبا ۷سالی که بین این دو هست طبعا من مادر نگرانی بودم که نکند با هم بیگانه شوند و نکند یکدیگر را تنها بگذارند و نکند این بشود و ان نشود...

اکنون خداوندا سپاسگزارم

پ.ن: مهندس ! بادمجونهای فانتزی من هنوز توی یخچالن  نمیدونم بخت شون کی وا میشه؟