فقط آمدم بنویسم یکی از تلخ ترین لحظات کوتاه لذت من وقتی ست که  قهوه ام ته فنجان دارد تمام میشود...

جدن نمیخواهم بخورمش ..از تمام شدنش وحشت دارم ...پایان قهوه در فنجان یعنی پایان لذتی ناپایدار ...مثل همه ی لذت های دیگر...

تمام شدن ..نابود شدن...

گاهی اما خوب ست...دلنشین ست ...مثل پایان دلچسب کارهای خانه ی من...

حالا کار من به جایی رسیده ست که جومونگ که تمام میشود دلم میگیرد.....!!!

پ.ن: بازهم چندروزی نیستم....