هیچ چیز در روابط اجتماعی به اندازه ی انها که اشتباهات خود را بی رحمانه و با کوته فکری به گردن دیگران میاندازند عصبانی ام نمیکند. آدمهای کوچک مغزی که بسرعت قضاوت میکنند و به سرعت به نتایج قطعی و انکارناپذیر! میرسند و هرگز از دایره ی اتفاقاتی که برایشان می افتد فراتر نمیروند و علت اصلی و حقیقی را جست و جو نمیکنند..انها مغزهای کوچکی دارند که میل به انتقام در انها شدید است و زبانشان پر از نیش و طعنه و حتی در مواردی کوچک کردن و تحقیر خودشان برای بالابردن عزت نفس نداشته شان است...

خداوندا مرا از شر اینان محفوظ بدار...

پ.ن: اضافه میکنم که سرگذشت قهرمان رمان بالزاک و اطرافیانش مرا یاد این اشخاص همیشه ی تاریخ انداخت!!! که دور و بر همه مون هستند و چارچنگولی چنگ انداخته اند به زندگیمان...